Showing posts with label ကဗျာဆရာတို့ရဲ့ကဗျာများ. Show all posts
Showing posts with label ကဗျာဆရာတို့ရဲ့ကဗျာများ. Show all posts

Sunday, December 2, 2012

ပန်းရဲ့ရာဇဝင်


 မင်းအတွက် .......
ဆူးတွေကိုကျော်ဖြတ်
ခလုတ်တွေကိုဖြတ်နင်း
မြက်ရိုင်းတွေရဲ့ဖမ်းဆီးခြင်းကိုခံပြီး
ငါ့နှလုံးသားပင်လယ်ထက်ဝယ်
တင့်တင်စွာစံမြန်း
ရနံ့ကြိုင်လွန်းတဲ့
အဖြူရောင်ပန်းတစ်ခိုင်ကို
ငါလေ .......
ခူးဆွတ်ခဲ့တယ် ။

အပြန်လမ်းမှာ
အခဲမကြေစွာနဲ့
ရန်စလာပြန်တဲ့
ရန်သူတစ်ထောင်ကို
ငါနိုင်အောင်တိုက်ခဲ့တယ် ။

မင်းရဲ့ရှေ့မှောက်
ပန်းကိုအရောက်ဆက်သပြီး
ဆန်းစသော်တာ
နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကအပြုံးကို
အဆုံးမရှိတဲ့ကြည်နူးမှုနဲ့ ခံယူချိန်မှာ
ငါ့ရဲ့သွေးတို့
မြေကမ္ဗလာထက်မှာ အိုင်ထွန်းခဲ့ပြီ ။

နှလုံးသွေးနဲ့ဖျန်းလို့
လန်းခဲ့ရတဲ့ပန်းကို
နွမ်းခြောက်ချိန်မှာ
စွန့်ပစ်ဖို့ရည်ရွယ်တဲ့ ......“မင်း”
ပန်းရဲ့ရာဇဝင်ကို
သိမှသိပါလေစ ။ ..........။


(ငယ်ငယ်တုန်းက အရမ်းကြိုက်ခဲ့တဲ့ကဗျာလေးပါ ... ကဗျာဆရာအမည်ကိုတော့ မသိတော့ပါဘူး ...)

Saturday, June 16, 2012

ဇွန်တခုရဲ့မိုးစက်

မပီဝိုးတိုး ဆည်းဆာရောတဲ့
မယုံမရဲ ဆုံဆည်းမှုက
ရေစက်တစက်ဆိုရင်
ဇွန်တခုရဲ့မိုးစက်လေးတော့ဖြစ်ပါစေ ...

ဝသန်ဦးရဲ့  မိုးစက်လေးရေ ...
သူရိန်ခက်ဖြာ လေးရူးသွဲ့လို့
စီးမျောလိုက်ပါ လွင့်ပြယ်မယ်ဆို
ရောင်ခြည်ဖွဖွ သံစဉ်ထက်မှာ
တွဲခိုရစ်သီ မှေးစက်ပါလေ ...

မိုးစက်လေးရေ ...
သက်ဝင်နိုးထ အရောင်စုံလို့
ထိုးဆင်းပျံသန်း ဝေ့ဝဲမယ်ဆို
အလွမ်းကာရံ မိုးခြိမ်းသံနဲ့
ရင်ခုန်သံစဉ် တေးသီဟစ်ဖို့
ကြင်နာလျှပ်ပန်း သဲ့သဲ့လေးတော့ လင်းလက်ပါလေ ....

မိုးစက်လေးရေ ...
ရွာသွန်းပြေးဆော့ စိတ်တိုင်းကျတော့
နွမ်းလျမောပန်း မိုးပြေးလည်းစဲ
ရှစ်ခွင်တိမ်တောင် နေညိုတာနဲ့
ရင်ခွင်ဝေ၀ါး တမ်းတခဲ့သော်
အလွမ်းလက်ကျန် ရောင်စဉ်သက်တန့်
ခပ်လဲ့လဲ့လေး ဖြန့်ကျတ်ရုံနဲ့
ဇွန်တခုရဲ့  ညနေကိုမှေးစက်ပါလေ ...။
 
waiphyojune 
31.03.2010

တစ်ကယ်တော့ အိပ်မက်ဆိုတာ? အပိုင်း (၁)

  တိုးတိတ်တဲ့ခြေလှမ်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဝေးသွားခဲ့တာ နာရီဆိုတာမရှိ … စက္ကန့်ဆိုတာမရှိ သက်မဲ့ချစ်ခြင်းတရားတွေကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ မဝံ့ရဲမှတေ...